culminer — Französische Konjugation
Bedeutung: kulminieren · Häufigkeit: #2441
Indikativ
Présent
| je | culmine |
| tu | culmines |
| il/elle | culmine |
| nous | culminons |
| vous | culminez |
| ils/elles | culminent |
Passé simple
| je | culminai |
| tu | culminas |
| il/elle | culmina |
| nous | culminâmes |
| vous | culminâtes |
| ils/elles | culminèrent |
Imparfait
| je | culminais |
| tu | culminais |
| il/elle | culminait |
| nous | culminions |
| vous | culminiez |
| ils/elles | culminaient |
Conditionnel
| je | culminerais |
| tu | culminerais |
| il/elle | culminerait |
| nous | culminerions |
| vous | culmineriez |
| ils/elles | culmineraient |
Futur
| je | culminerai |
| tu | culmineras |
| il/elle | culminera |
| nous | culminerons |
| vous | culminerez |
| ils/elles | culmineront |
Passé composé
| je | j'ai culminé |
| tu | tu as culminé |
| il/elle | il/elle a culminé |
| nous | nous avons culminé |
| vous | vous avez culminé |
| ils/elles | ils/elles ont culminé |
Plus-que-parfait
| je | j'avais culminé |
| tu | tu avais culminé |
| il/elle | il/elle avait culminé |
| nous | nous avions culminé |
| vous | vous aviez culminé |
| ils/elles | ils/elles avaient culminé |
Conditionnel passé
| je | j'aurais culminé |
| tu | tu aurais culminé |
| il/elle | il/elle aurait culminé |
| nous | nous aurions culminé |
| vous | vous auriez culminé |
| ils/elles | ils/elles auraient culminé |
Futur antérieur
| je | j'aurai culminé |
| tu | tu auras culminé |
| il/elle | il/elle aura culminé |
| nous | nous aurons culminé |
| vous | vous aurez culminé |
| ils/elles | ils/elles auront culminé |
Konjunktiv
Subjonctif présent
| je | culmine |
| tu | culmines |
| il/elle | culmine |
| nous | culminions |
| vous | culminiez |
| ils/elles | culminent |
Subjonctif imparfait
| je | culminasse |
| tu | culminasses |
| il/elle | culminât |
| nous | culminassions |
| vous | culminassiez |
| ils/elles | culminassent |
Weitere Formen
Impératif
| tu | culmine |
| nous | culminons |
| vous | culminez |