conjoindre — Französische Konjugation

Bedeutung: binden · Häufigkeit: #2142

Indikativ

Présent

jeconjoins
tuconjoins
il/elleconjoint
nousconjoignons
vousconjoignez
ils/ellesconjoignent

Passé simple

jeconjoignis
tuconjoignis
il/elleconjoignit
nousconjoignîmes
vousconjoignîtes
ils/ellesconjoignirent

Imparfait

jeconjoignais
tuconjoignais
il/elleconjoignait
nousconjoignions
vousconjoigniez
ils/ellesconjoignaient

Conditionnel

jeconjoindrais
tuconjoindrais
il/elleconjoindrait
nousconjoindrions
vousconjoindriez
ils/ellesconjoindraient

Futur

jeconjoindrai
tuconjoindras
il/elleconjoindra
nousconjoindrons
vousconjoindrez
ils/ellesconjoindront

Passé composé

jej'ai conjoint
tutu as conjoint
il/elleil/elle a conjoint
nousnous avons conjoint
vousvous avez conjoint
ils/ellesils/elles ont conjoint

Plus-que-parfait

jej'avais conjoint
tutu avais conjoint
il/elleil/elle avait conjoint
nousnous avions conjoint
vousvous aviez conjoint
ils/ellesils/elles avaient conjoint

Conditionnel passé

jej'aurais conjoint
tutu aurais conjoint
il/elleil/elle aurait conjoint
nousnous aurions conjoint
vousvous auriez conjoint
ils/ellesils/elles auraient conjoint

Futur antérieur

jej'aurai conjoint
tutu auras conjoint
il/elleil/elle aura conjoint
nousnous aurons conjoint
vousvous aurez conjoint
ils/ellesils/elles auront conjoint

Konjunktiv

Subjonctif présent

jeconjoigne
tuconjoignes
il/elleconjoigne
nousconjoignions
vousconjoigniez
ils/ellesconjoignent

Subjonctif imparfait

jeconjoignisse
tuconjoignisses
il/elleconjoignît
nousconjoignissions
vousconjoignissiez
ils/ellesconjoignissent

Weitere Formen

Impératif

tuconjoins
nousconjoignons
vousconjoignez