marteler — Französische Konjugation

Bedeutung: hämmern · Häufigkeit: #1818

Indikativ

Présent

jemartèle
tumartèles
il/ellemartèle
nousmartelons
vousmartelez
ils/ellesmartèlent

Passé simple

jemartelai
tumartelas
il/ellemartela
nousmartelâmes
vousmartelâtes
ils/ellesmartelèrent

Imparfait

jemartelais
tumartelais
il/ellemartelait
nousmartelions
vousmarteliez
ils/ellesmartelaient

Conditionnel

jemartèlerais
tumartèlerais
il/ellemartèlerait
nousmartèlerions
vousmartèleriez
ils/ellesmartèleraient

Futur

jemartèlerai
tumartèleras
il/ellemartèlera
nousmartèlerons
vousmartèlerez
ils/ellesmartèleront

Passé composé

jej'ai martelé
tutu as martelé
il/elleil/elle a martelé
nousnous avons martelé
vousvous avez martelé
ils/ellesils/elles ont martelé

Plus-que-parfait

jej'avais martelé
tutu avais martelé
il/elleil/elle avait martelé
nousnous avions martelé
vousvous aviez martelé
ils/ellesils/elles avaient martelé

Conditionnel passé

jej'aurais martelé
tutu aurais martelé
il/elleil/elle aurait martelé
nousnous aurions martelé
vousvous auriez martelé
ils/ellesils/elles auraient martelé

Futur antérieur

jej'aurai martelé
tutu auras martelé
il/elleil/elle aura martelé
nousnous aurons martelé
vousvous aurez martelé
ils/ellesils/elles auront martelé

Konjunktiv

Subjonctif présent

jemartèle
tumartèles
il/ellemartèle
nousmartelions
vousmarteliez
ils/ellesmartèlent

Subjonctif imparfait

jemartelasse
tumartelasses
il/ellemartelât
nousmartelassions
vousmartelassiez
ils/ellesmartelassent

Weitere Formen

Impératif

tumartèle
nousmartelons
vousmartelez