infliger — Französische Konjugation
Bedeutung: auferlegen · Häufigkeit: #2026
Indikativ
Présent
| je | inflige |
| tu | infliges |
| il/elle | inflige |
| nous | infligeons |
| vous | infligez |
| ils/elles | infligent |
Passé simple
| je | infligeai |
| tu | infligeas |
| il/elle | infligea |
| nous | infligeâmes |
| vous | infligeâtes |
| ils/elles | infligèrent |
Imparfait
| je | infligeais |
| tu | infligeais |
| il/elle | infligeait |
| nous | infligions |
| vous | infligiez |
| ils/elles | infligeaient |
Conditionnel
| je | infligerais |
| tu | infligerais |
| il/elle | infligerait |
| nous | infligerions |
| vous | infligeriez |
| ils/elles | infligeraient |
Futur
| je | infligerai |
| tu | infligeras |
| il/elle | infligera |
| nous | infligerons |
| vous | infligerez |
| ils/elles | infligeront |
Passé composé
| je | j'ai infligé |
| tu | tu as infligé |
| il/elle | il/elle a infligé |
| nous | nous avons infligé |
| vous | vous avez infligé |
| ils/elles | ils/elles ont infligé |
Plus-que-parfait
| je | j'avais infligé |
| tu | tu avais infligé |
| il/elle | il/elle avait infligé |
| nous | nous avions infligé |
| vous | vous aviez infligé |
| ils/elles | ils/elles avaient infligé |
Conditionnel passé
| je | j'aurais infligé |
| tu | tu aurais infligé |
| il/elle | il/elle aurait infligé |
| nous | nous aurions infligé |
| vous | vous auriez infligé |
| ils/elles | ils/elles auraient infligé |
Futur antérieur
| je | j'aurai infligé |
| tu | tu auras infligé |
| il/elle | il/elle aura infligé |
| nous | nous aurons infligé |
| vous | vous aurez infligé |
| ils/elles | ils/elles auront infligé |
Konjunktiv
Subjonctif présent
| je | inflige |
| tu | infliges |
| il/elle | inflige |
| nous | infligions |
| vous | infligiez |
| ils/elles | infligent |
Subjonctif imparfait
| je | infligeasse |
| tu | infligeasses |
| il/elle | infligeât |
| nous | infligeassions |
| vous | infligeassiez |
| ils/elles | infligeassent |
Weitere Formen
Impératif
| tu | inflige |
| nous | infligeons |
| vous | infligez |