gronder — Französische Konjugation

Bedeutung: tadeln · Häufigkeit: #2228

Indikativ

Présent

jegronde
tugrondes
il/ellegronde
nousgrondons
vousgrondez
ils/ellesgrondent

Passé simple

jegrondai
tugrondas
il/ellegronda
nousgrondâmes
vousgrondâtes
ils/ellesgrondèrent

Imparfait

jegrondais
tugrondais
il/ellegrondait
nousgrondions
vousgrondiez
ils/ellesgrondaient

Conditionnel

jegronderais
tugronderais
il/ellegronderait
nousgronderions
vousgronderiez
ils/ellesgronderaient

Futur

jegronderai
tugronderas
il/ellegrondera
nousgronderons
vousgronderez
ils/ellesgronderont

Passé composé

jej'ai grondé
tutu as grondé
il/elleil/elle a grondé
nousnous avons grondé
vousvous avez grondé
ils/ellesils/elles ont grondé

Plus-que-parfait

jej'avais grondé
tutu avais grondé
il/elleil/elle avait grondé
nousnous avions grondé
vousvous aviez grondé
ils/ellesils/elles avaient grondé

Conditionnel passé

jej'aurais grondé
tutu aurais grondé
il/elleil/elle aurait grondé
nousnous aurions grondé
vousvous auriez grondé
ils/ellesils/elles auraient grondé

Futur antérieur

jej'aurai grondé
tutu auras grondé
il/elleil/elle aura grondé
nousnous aurons grondé
vousvous aurez grondé
ils/ellesils/elles auront grondé

Konjunktiv

Subjonctif présent

jegronde
tugrondes
il/ellegronde
nousgrondions
vousgrondiez
ils/ellesgrondent

Subjonctif imparfait

jegrondasse
tugrondasses
il/ellegrondât
nousgrondassions
vousgrondassiez
ils/ellesgrondassent

Weitere Formen

Impératif

tugronde
nousgrondons
vousgrondez